Luisteren naar mijn lijf (en waarom dit misschien ook over jóu gaat)
Er is één ding dat ik al jaren tegen mensen zeg: “Je lichaam praat met je, de vraag is: durf je te luisteren?”
En nu ben ik zelf aan de beurt…
Van buiten naar binnen.
Mijn werk draait al jaren om één rode draad: uit je hoofd, in je lijf.
Ik begeleid anderen om te voelen, te vertragen en te luisteren naar de signalen van hun lichaam.
Maar soms word je door het leven even stilgezet. En soms word je door je lichaam teruggefloten.
Dit is mijn verhaal van precies dat.
Ruim 30 jaar geleden liet ik borstprotheses plaatsen.
Toen voelde dat als de juiste keuze.
Een keuze vanuit onzekerheid, vanuit het verlangen om mezelf mooier en vrouwelijker te voelen. Drie en een half jaar geleden heb ik ze opnieuw laten vervangen. Ik dacht: “Nog één keer en dan ben ik klaar.” Maar mijn lichaam dacht daar anders over.
Toen mijn lijf stopte met fluisteren en begon te schreeuwen…
Want na de laatste operatie ging het al snel mis: een ontsteking, wondroos en voor mijn gevoel veel te groot ten aanzien van mijn lijf, helaas werd ik hierin totaal niet gezien in mijn behandelde arts. Mijn lichaam reageerde verder door een verharding in de rechterborst door kapselvorming wat steeds meer toenam…mijn lichaam wilde dit niet meer en die boodschap werd steeds harder. Mijn lichaam was klaar. En ergens… was ik dat ook.
In mijn werk zeg ik altijd:
“Je lijf praat met je, altijd. De vraag is: luister je?”
Het werd mijn beurt om te luisteren…
Borstprotheses zijn voor veel vrouwen jarenlang geen probleem.
Maar bij een deel van de vrouwen reageert het lichaam wél soms subtiel, soms duidelijk. Siliconenprotheses kunnen bij sommige vrouwen reacties geven zoals kapselvorming, ontstekingen of hormonale en systemische klachten. Het lichaam kan ze als ‘vreemd’ blijven zien, waardoor het immuunsysteem hard moet werken.
De holistische spiegel: wat protheses kunnen symboliseren
Wat ik de laatste jaren ook steeds meer ben gaan begrijpen, is de holistische betekenis van siliconen. Niet als medisch feit, maar als energetisch symbool. Borstprotheses kunnen staan voor jezelf beschermen, voor het willen invullen van een leegte, voor een pantser rond het hartgebied. Een manier om jezelf groter of zekerder te laten lijken, terwijl je van binnen misschien iets heel anders voelt.
En als dat pantser niet meer bij je past, gaat je lichaam op een gegeven moment protesteren. Dat gebeurde bij mij. Mijn lijf zei niet alleen “dit voelt fysiek niet goed”, maar ook: “je mag jezelf weer zijn.” Dat inzicht raakte me meer dan ik vooraf had verwacht.
Mijn lichaam was me de afgelopen jaren al iets aan het vertellen.
Ik luisterde niet.
Tot nu…
Terug naar mezelf
Vandaag laat ik mijn protheses verwijderen.
Geen nieuwe gewoon… terug naar mijn lichaam zoals het bedoeld is.
Laat ik eerlijk zijn: ik vind het doodeng.
Niet alleen de operatie. Maar vooral hoe ik daarna uit de operatie kom.
Hoe mijn lijf eruitziet, hoe ik me ga voelen, hoe ik mezelf opnieuw ga ontmoeten. Na 30 jaar teruggaan naar mijn kleine borsten…Dat vraagt moed, zachtheid en heel veel luisteren.
Waarom ik dit deel
Omdat luisteren naar je lichaam niet iets is wat ik alleen dóé als coach.
Het is iets wat ik leef.
En soms betekent dat… keuzes maken die spannend zijn.
Grenzen stellen en loslaten wat niet meer past. Ik hoop dat mijn verhaal je uitnodigt om jezelf dezelfde vraag te stellen:
Waar zegt mijn lichaam al langer ‘nee’…
waarom ik nog steeds ‘ja’ zeg?
Ik deel dit niet om sterk te lijken, want tijdens dit schrijven vloeien rijkelijk mijn tranen maar om eerlijk te zijn naar jezelf om angsten los te laten maar ze ook in de ogen te zien. Ik weet dat veel vrouwen worstelen met uiterlijk, onzekerheid en het gevoel niet ‘goed genoeg’ te zijn.
Dit is mijn reis terug naar mezelf
De komende tijd ga ik van me laten horen, niet vanuit perfectie, maar vanuit echtheid.
Over mijn herstel, mijn proces en over het thuiskomen in mijn lijf. Want dat is waar uit je hoofd, in je lijf echt over gaat. Durven voelen, durven luisteren, durven kiezen voor jezelf.
December wordt mijn herstelmaand
Na de operatie houd ik een maand lang ruimte voor herstel, rust en terug naar binnen.
En ik ga mijn proces delen. Eerlijk, rauw, zacht en zonder filters. Niet alleen het mooie verhaal,
maar ook de angst, de kwetsbaarheid, het wennen en het thuiskomen in mezelf.
Mijn uitnodiging aan jou
Als vrouw, maar ook als man en als mens, als iemand met een lijf dat zoveel draagt:
Waar vraagt jouw lichaam om?
En durf jij te luisteren?
Misschien is mijn verhaal niet jouw verhaal. Maar misschien herken je wél de strijd.
Het twijfelen, het verstoppen, het vergelijken. Het verlangen naar écht jezelf zijn. Als mijn reis jou mag inspireren om liefdevoller met jezelf om te gaan,
dan is dit delen het al waard.
Tot volgende week
Ik neem je mee. Niet als coach, maar als vrouw. Als iemand die haar pantser laat verwijderen.
Letterlijk. Volgende week deel ik mijn eerste update. Met alles wat daarbij komt kijken.
Liefs Hilda.